Zanim zamieszkaliśmy w magazynie B9, każda z nas miała za sobą wiele różnych historii. Jednak doświadczenia związane z domaganiem się najbardziej podstawowywch praw do życia były dla nas wspólne – ze względu na czarny kolor naszej skóry, ani właściciele nieruchomości, ani państwo nie chcieli wynająć nam mieszkania lub dać umowy o pracę. Innymi słowy, instytucjonalny rasizm stworzył sytuację, w której można na nas zarabiać i zmuszać nas do wykonywania najtrudniejszych prac, jednocześnie pozbawiając nas praw pracowniczych i dostępu do najbardziej podstawowego dobra, jakie powinno zapewniać państwo: mieszkania.
Rasizm instytucjonalny w sektorze mieszkaniowym przejawia się na wiele różnych sposobów. Na przykład, gdy właściciel nieruchomości zauważa, że masz inny akcent, widzi, że jesteś osobą czarnoskórą lub dowiaduje się, gdzie się urodziłeś, nagle okazuje się, że nieruchomość została już zarezerwowana. W innych przypadkach, właściciele narzucają absurdalnie wysokie kaucje, których nie jesteś w stanie zapłacić, lub żądają umowy o pracę, której nie możesz uzyskać, ponieważ nie masz odpowiednich dokumentów. Chociaż mechanizmów instytucjonalnego rasizmu jest wiele – zarówno jawnych, jak i ukrytych – tutaj wniosek jest prosty: jeśli jesteś osobą czarnoskórą, zostanie ci odmówiony dostęp do mieszkania, będącego najbardziej podstawową potrzebą człowieka, niezbędną do utrzymania i budowania godnego życia.
Eksmisja z magazynu B9 ujawniła instytucjonalny rasizm w najbardziej brutalny, naglący i rażący sposób. Jednak rasizm to zjawisko, które wpływa i zawsze wpływało na wszystkie aspekty życia i społeczeństwa. Dla osoby pochodzącej z Afryki, po przybyciu do Katalonii, istnieją zazwyczaj dwie możliwości. Jeśli posiadasz legalne dokumenty, możesz pracować na polach w Lleidzie, zbierając owoce w nieludzkich warunkach. Jeśli jesteś osobą bez dokumentów, jedyną legalną pracą, jaką możesz wykonywać to zbieranie wartościowych przedmiotów ze śmieci. W takich warunkach pracy nie masz żadnych praw. Nawet gdy jesteś chora lub ranny, nie masz innego wyboru, jak tylko kontynuować pracę. Wszyscy w B9 mieliśmy wcześniej porządną pracę; byłyśmy rybakami, nauczycielkami, stolarzami, hydrauliczkami, kierowcami, artystkami i piłkarzami oraz, będąc zupełnie szczerym, niektórzy z nas byli policjantami. Tutaj, w Katalonii, państwo nie chce, żebyśmy wykorzystywały nasze umiejętności; nie chce, abyśmy mieli godną pracę i żyły jak ludzie. To czego pragnie, to żebyśmy wykonywali najcięższe prace, równocześnie nie mogąc zaspokoić nawet najbardziej podstawowych potrzeb.
Ponadto państwo celowo ogranicza nasz dostęp do informacji, traktuje nas jak przestępców i odcina od ruchów politycznych, żebyśmy nie mogły walczyć z naszą opresją. Służby socjalne nie udzielają nam informacji niezbędnych do zakończenia procesu imigracyjnego. Nie wyjaśniają, co należy zrobić, aby zalegalizować swój status ani jakie prawa nam przysługują. Nawet jeśli wiesz, jak uregulować swój status, państwo spowalnia cię przez wiele lat biurokratycznymi procedurami, które bardzo często nie prowadzą do niczego. Kiedy próbujesz uzyskać empadronamiento*, jesteś ciągle zapewniania, że ktoś zostanie wysłany, aby dokonać koniecznego potwierdzenia adresu, jednak nikt nigdy nie przychodzi. Nawet jeśli w końcu uda ci się to załatwić, urzędnicy czasami po prostu usuwają twoją rejestrację adresu bez informowania cię o tym i bez podania żadnego wyjaśnienia, dlaczego to zrobili. Najczęstrzą wymówką, którą osoba w takiej sytuacji słyszy ze strony urzędniczek to, że to ona popełniła błąd podczas procesu, w efekcie obarczając ją winą za nieprawidłowe wykonanie czynności.
Ale my wiemy, gdzie leży wina. Instytucjonalny rasizm nie jest pojedynczą wadą systemu ani po prostu kolejnym problemem, którym trzeba zarządzać; jest fundamentem państwa i społeczeństwa, które potrzebują rasizmu, aby konstruować i usprawiedliwiać ucisk i nierówności. Rasizm jest kreowany świadomie i celowo, aby utrzymać kolonialny i imperialistyczny porządek świata. W ten sposób państwo dzieli nas na kategorie, decydując, kto jest uważany za człowieka, a kto nie.
Aby walczyć i bronić się przed tym systemem, musimy się wzajemnie wspierać. Nawołujemy do wszystkich zorganizowanych społeczności, aby wzięły na siebie odpowiedzialność za wspieranie nas w zaspokajaniu podstawowych potrzeb. Poza B9 jest wiele osób, które mogłyby być naszymi towarzyszkami w walce, jednak trudności, z którymi same się borykają są zbyt naglące. Aby wspólnie walczyć, musimy rozwijać sieci, dzięki którym będziemy w stanie zapewnić najbardziej podstawowe potrzeby wszystkich osób. Jest to pierwszy krok w obronie przed rasistowskim systemem, który chce, abyśmy milczeli i nie były w stanie wyrazić własnych doświadczeń związanych z uciskiem.
*W Hiszpanii empadronamiento to dokument, który jest zasadniczo rejestracją adresu. Jest on często wymagany w procesach prawnych, w tym tych niezbędnych do uzyskania większości innych form dokumentacji.